Masallar
Masallar
Daha uyanmamalıydık masallardan.
Ne zaman bitti o eşsiz ormanlar, yollar?
ne zaman ayrıldı yolları şehzade ile ipek kızın?
ve ne zaman vazgeçti yakışıklı prens yüzyıl uyuyan güzeli uyandırmaktan?
Ne zaman yoruldu aladdin lambasını ovmaktan? iyilik perileri, sevimli cinler şimdi neredeler?
Daha uyanmamalıydık...
Masallar hep o renkte ve aynı inandırıcılıkta kalmalıydı kalbimizde.
Bir şey oldu, bir yerlerde.
Büyüdük mü küstük mü birşeylere ne; inanmaz olduk masallara.
Dinlemez olduk ve anlatmadık bir daha.
Belki anlatılacak masalımız kalmadı, çabuk yordu hayat bizi.
Oysa ne güzeldi küllerinden yeniden doğan Anka kuşu,
Kaf dağının ardındaki o gizemli ülke,
lal bir oba uşağı ile güzeller güzeli bey kızının başkaldıran sevdası.
Nasıl özlüyoruz geçmişi... Neden özler ki insan?
Hele birde mutsuz bir çocuksanız...
Çocuktuk çünkü. İnanıyorduk.
Köprüler geçmemiş, aldatmamış, aldatılmamış, bedeller ödememiş,
ayrılık ve hasret mektupları okumamıştık.
Ve dizlerimizi kanatmamıştı henüz hayat.
İnanıyorduk, duruyduk,saftık, çocuktuk.
Şimdi anlatacak bir masalımız bile yok, bir köşesine sığınacak...
İclal Aydın
Yutkundum bir yerlerinde mısraların!
Büyüdük masal kitaplarımızı yaktık, büyülü masal ormanlarını,
masum inançlarımızı; ardından, birbirimizin canını yaktık.
Ve vazgeçti 100 yıl uyuyan güzel yakışıklı prensle uyanmaktan,artık masallara inanmaktan.
İstifa etti masallarda bir prenses olmaktan.
Terk etti ve gitti bir masalı, yeni evi şimdilerde bir ayrılık romanı...
Ey peri! Sen koru hepimizi yalancı pinokyo'dan, harikalar diyarında Alice'e aşık olmaktan, çalınmış uykulardanmasalsız karanlık bir kabusta iftiraya uğramaktan, sorgusuz sualsiz asılmaktan, bir yalana satılmaktan
Masallar hep o renkte ve aynı inandırıcılıkta kalabilirdi kalbimizde,
inanmaktan vazgeçmeseydik eğer bizler birbirimize!
(Yetkisiz 20.04.08)
Kalıcı Bağlantı Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!
0 yorum yazılmıştır
